bonaire.nu – 06.07.2025
Koning Willem Alexander heeft een interessant leven. Zo ontvang je de president van de Verenigde Staten, zo spreek je op het Nationaal Congres tegen Discriminatie en Racisme in Nieuwegein.
Als je wilt is er een verband tussen deze twee gebeurtenissen te leggen.
Tijdens het congres zei de koning dat Nederland moet blijven werken aan de aanpak van de gevolgen van het slavernijverleden. ‘We zijn nog lang niet klaar.’
Op hetzelfde congres sprak ook minister Judith Uitermark van BZK. Mevrouw Uitermark wees op cijfers van het CBS uit 2023. Uit die cijfers blijkt dat 1 op de 10 Nederlanders van 15 jaar en ouder zich gediscrimineerd voelen. ‘Dat zijn ontzettend veel mensen’, zei de minister.
Ook zei mevrouw Uitermark:
‘Discriminatie, zo moet ik concluderen, is een taai en veelkoppig monster. Een monster dat we samen moeten bestrijden, op welke grond iemand ook wordt gediscrimineerd.
Discriminatie is ook een glibberig monster. Glibberig als we spreken over het verschil tussen ervaren en feitelijke discriminatie.
Want elk voorval – hoe klein of groot dan ook – kan mensen het gevoel geven dat ze niet volwaardig meedoen aan de maatschappij.
Het maakt discriminatie tot een gif dat ons allemaal treft en de samenleving verdeelt.
Zoals een bestuurder betaamt, wist de minister ook de oplossing voor al deze problemen:
‘Gelukkig is er ook een tegengif: artikel 1 van de Grondwet. Artikel 1 vormt het fundament van onze rechtsstaat. Het bepaalt dat iedereen in gelijke gevallen gelijk moet worden behandeld.’
De minister begrijpt ook wel dat niet alleen artikel 1 van de Grondwet het aardse paradijs gestalte geeft en dus komt ze zelf ook met oplossingen:
‘Bovendien kom ik deze zomer met een plan voor de aanpak van online discriminatie.
Deze zomer zal ook de subsidieregeling voor maatschappelijke initiatieven die betrekking hebben op het trans-Atlantische slavernijverleden starten. Met deze subsidieregeling hopen we kennis en bewustwording te vergroten over dat verleden én de nog altijd voortdurende gevolgen daarvan in het heden. Zoals de Koning het treffend verwoordde in zijn indrukwekkende speech op de Nationale Herdenking Slavernijverleden, volgende week precies twee jaar geleden: ‘Wij dragen de gruwelijkheid van het slavernijverleden met ons mee.’
Het einde van haar toespraak was indrukwekkend:
Maar artikel 1 is ook meer dan een beschermingswal, het vormt ook de basis van een ideaal. Het ideaal van een samenleving voor allen.
Van een land vol verschillen, waar iedereen volwaardig meedoet. Van een land waar iedereen zich thuis voelt en niemand buitenspel staat.
Hoopvolle uitspraken van een mevrouw die namens Nieuw Sociaal Contract in de regering zit.
Het NSC, het politieke gedrocht dat ervoor zorgde dat er een regering kwam van de eenmansschreeuwclub van meneer Wilders, de hooivorkenbrigade van Van der Plas en de club van de enthousiast van zichzelf genietende mevrouw Yeşilgöz.
Een regering die in haar korte bestaan niets voor elkaar heeft gekregen, maar die op de valreep het nog net voor elkaar krijgt dat degene die hulp biedt aan mensen zonder geldige papieren kan worden gestraft.
Het ideaal van een samenleving voor allen.