21-12-2025
‘Heb je het gelezen?’, roept Liza (13 jaar), ‘ze hebben naar ons geluisterd!’
Carlo (14) is al even enthousiast.
‘Terwijl we alleen nog maar een persbericht naar de Eilandsraad hebben gestuurd.’
De uitbreiding van het Bestuurscollege en de eilandsraad is inderdaad voorlopig van de baan. Had het eiland eerst jarenlang gebedeld om uitbreiding, nu die stap dichterbij leek te komen, trok men de stekker uit dit plan.
Die stap leverde flinke kritiek op.
Die kritiek had grotendeels vermeden kunnen worden als de bestuurders openheid van zaken hadden gegeven. Het vertrouwde riedeltje dat er geen geschikte kandidaten te vinden zijn op het eiland en dat het bestuurlijke werk nu eenmaal complex is, werkt niet langer.
Liza en Carlo denken dat de bestuurders het niet aandurven om het persbericht van de bonAIre-beweging te citeren.
‘Ze zijn vast bang voor de toekomst. Dan is het handig om ons te vriend te houden.’
De laatste weken heb ik de twee regelmatig gesproken. Ze willen graag hun idee voor een nieuwe politieke partij bespreken.
‘Volgend jaar zijn er weer verkiezingen en het wordt tijd voor een nieuwe partij. Van en voor jongeren. Al die oude mensen …’, was de aankondiging.
Op mijn vraag waarom ze mij hebben benaderd, kwam een duidelijk antwoord.
‘U hebt een website en gebruikt facebook. Dat hebben wij allemaal niet. Terwijl we die mensen ook op de hoogte willen houden.’
Liza en Carlo zijn naar voren geduwd als woordvoerders van de beweging. In totaal zijn er ruim honderd scholieren bij betrokken.
Het idee ontstond na een les Maatschappijleer. In die les had de docente de leerlingen over de geschiedenis van de parlementaire democratie verteld.
Dat burgers via gekozen vertegenwoordigers invloed hebben op de wetgevende macht riep bij een aantal leerlingen de vraag op of dat niet heel ouderwets is.
Op de vraag waarom je op iemand mag stemmen om te vertellen wat je wilt, had de docente een lang antwoord gegeven. Waarbij ze had gewezen op het onmogelijke om iedereen maar aan het woord te laten.
Zonder het te weten had zij zich daarmee in de hoek van boomers en grijsaards geplaatst. Al in de pauze werden de eerste plannen gesmeed.
Als je de hele dag toegang hebt tot wetenschap, als je binnen een paar minuten antwoord op alle vragen op je scherm hebt, waarom zou je dan nog zo’n belegen concept als vertegenwoordiging gebruiken.
Dezelfde dag nog hadden ze alle partijprogramma’s door verschillende AI-programma’s gehaald.
‘Die programma’s lijken allemaal op elkaar’, hadden ze al snel door.
‘Het stelt allemaal niet zoveel voor. Belangrijker is of je ook oplossingen hebt.’
Carlo vertelt dat ze na een uur AI hadden gevraagd om mee te denken over de vraag hoe Bonaire de 21e eeuw goed door kan komen.
Het antwoord was helder:
‘Om Bonaire de 21e eeuw goed door te laten komen zijn er meerdere, onderling verbonden gebieden waar investering, beleid en samenwerking nodig zijn. Als je wilt kan ik je een gedetailleerd overzicht geven op basis van recente analyses, overheidsstrategieën en toekomstvisies.’
’s Avonds werd snel een persbericht gemaakt. In dat persbericht werd de nieuwe beweging aangekondigd. En werd duidelijk gemaakt dat uitbreiding van College en eilandsraad het symbool was voor ‘oude politiek’.
‘Het wonder is dat er geluisterd is,’ zegt Liza, ‘waarmee directe democratie binnen handbereik is.’
De naam voor de beweging was ook snel bedacht: bonAIre.