Tegen de achtergrond van een wereld in ruste was het goed dat het bestuurscollege deze week voor wat rumoer zorgde. Internationaal was er eigenlijk niets te melden. Het nadeel van de wind mee hebben, is dat er niet veel te vertellen is. Een zeilwedstrijd is pas interessant als de bemanning overboord slaat en het bootje tegen de rotsen knalt.
De Haagse politiek zorgde ook al voor weinig inspiratie. Ja, mevrouw Kristi Yeşilgöz zorgde dan wel voor een fraai Instagrammoment door voor een kleine honderdduizend euro naar een oorlogsschip te vliegen om haar imago te vervolmaken – verder kun je daar niet zo veel mee.
Gelukkig was daar ineens De Brief. Er werd een brief de wereld ingestuurd ondertekend door een gedeputeerde. Alleen wist de betreffende gedeputeerde niet dat hij een brief geschreven had.
Deze onwetendheid had grote gevolgen. De betrokken gedeputeerde stapte boos en beledigd op. Daarmee werd de bestuurlijke chaos groter dan die al was.
Die chaos was een aantal weken geleden ontstaan door het vertrek van een eilandsraadslid van de PDB. Geïnspireerd door Mona Keijzer, lid van de Tweede Kamer namens zichzelf, besloot mevrouw Serberie ook haar eigen weg te gaan. Door haar vertrek verloor de coalitie de meerderheid in de eilandsraad.
Dat de coalitie de meerderheid verloor is geen ramp. Ook in Den Haag bewaakt een minderheidscoalitie de verzorgingsstaat. En daarin slaagt zij met vlag en wimpel. Al kent een minister het verschil niet tussen slapen aan het front in Afghanistan en de camping op Lowlands; het gaat goed met Nederland. Tenminste met het Europese deel.
Zo goed dat er tijd over is voor vriendelijke tips om het eiland van de ondergang te redden. De Commissie financieel toezicht (Cft) wees er niet voor het eerst op dat het verstandig is om de boekhouding op orde te hebben. Deze tip werd niet in dankbaarheid ontvangen.
Naar aanleiding van vragen van de Tweede Kamercommissie Koninkrijksrelaties liet de
staatssecretaris, meneer Van der Burg, weten dat het in de toekomst misschien lastiger wordt om naar de BES-eilanden te emigreren. De onstuimige groei van de bevolking op Bonaire kent te veel keerzijden om te negeren.
De staatssecretaris wijst erop dat het eiland ook zelf maatregelen kan treffen om die groei in goede banen te leiden. Tientallen bestuurders hebben in de afgelopen jaren laten zien dat ze weten dat ze zelf iets kunnen doen. Met veel plezier bezochten zij de Waddeneilanden om af te kijken hoe men daar de zaak aangepakt heeft. Ook de Åland eilanden kregen een paar keer bezoek van Bonairiaanse spiektalenten.
Al die bezoeken hebben niets opgeleverd.
Wat wel veel stof oplevert is de vraag wie nu die brief heeft gestuurd die per ongeluk werd ondertekend met de verkeerde naam.
Veel vingers wijzen naar een collega-bestuurder van de opgestapte meneer. Iedereen denkt te weten waar de mosterd is gehaald. Maar niemand laat de kassabon zien van de aanschaf.
Misschien kan mevrouw Yeşilgöz nog een keer een vliegreisje maken en de bestuurders erop wijzen dat je het met daadkracht en hoge inzet, heel ver kunt schoppen. Het eiland kent genoeg fotogenieke plekjes.