Marxistische modder noemde buurman het. Hij stuurde vorige week een foto die hij in een tuincentrum had gemaakt. De maat is vol, schreef hij, weten ze nu zelfs van potgrond politiek te maken.
De afgelopen dagen moest ik zo nu en dan aan die foto denken terwijl ik het moddergooien van lokale politici bekeek. Dreigen met rechtszaken, beschuldigingen over en weer, een motie van wantrouwen die sneuvelde – het kon niet op.
Morgen wordt er een nieuwe coalitie geboren met in de hoofdrol wat oudgedienden.Het is te hopen dat er iemand van die club plezier heeft in tuinieren.
Als verandering niet door de mens kan komen, kan wie weet zo’n zak gazon revolutie wonderen verrichten.