Staatssecretaris Van der Burg hield bij zijn bezoek aan het eiland de samenleving voor dat Goed Bestuur van belang is. Transparantie, verantwoording en zorgvuldige besluitvorming waren de trefwoorden waarmee de staatssecretaris de lokale bestuurders een spiegel voorhield.
Als je van bestuurders verwacht dat ze verantwoording voor hun handelen afleggen, is het wat merkwaardig dat je niet rechtstreeks contact mag opnemen met gedeputeerde Mohamedjoenoes (Financiën).
Dat contact moet verlopen via de woordvoerder van haar politieke partij (UPB).
Mocht je dus informatie willen van de bestuurder/overheid, kom je op een partijbureau terecht.
Dat het eilandbestuur ook besloten heeft dat journalisten niet meer rechtstreeks met ambtenaren mogen spreken, is niet zo vreemd. Die contacten moeten via de Afdeling Communicatie verlopen. Zo verloopt het contact met ambtenaren ook in Europees Nederland.
Kortom, de roep om transparantie en verantwoording is mooi en modern, maar je moet je wel aan de spelregels houden.
De Eilandsraad heeft de wijze raad van de staatssecretaris ten dele direct omgezet in daden. Besloten is om een raadsenquête te houden over de avonturen van afvalverwerkingsbedrijf Selibon.
Het is de eerste keer dat de raad dit parlementaire middel inzet.
Wie nu denkt dat daarmee binnenkort alle afvalproblemen geschiedenis zullen zijn, zal nu een tegenslag moeten verwerken. Want de enquête gaat eerst zich bezighouden met de periode 2018-2025. Er zal worden gekeken naar de wijze waarop bestuur, toezicht en financieel beheer inzake Selibon en andere overheidsentiteiten zijn uitgevoerd.
Tegen het einde van dit jaar hoopt men het onderzoek afgerond te hebben. En hoopt men te weten ‘wat er misging en waarom dat gebeurde.’
Ongetwijfeld zal het onderzoek een paar ton kosten, maar dan heb je ook niks.
Gezien de omvang en de ernst van de afvalproblematiek is het raadzaam om het onderzoek eenvoudig te houden.
Alle betrokken bestuurders die tussen 2018 en 2025 aan het roer hebben gestaan krijgen één vraag: ‘Denkt u dat de problematiek rond Selibon door u kan worden opgelost?’
Je kunt de eilandelijke bestuurders een hoop verwijten – oneerlijkheid hoort daar niet bij. En dus is de uitslag van die enquête na een week bekend. Alle betrokkenen geven toe niet in staat te zijn om de problemen op te lossen.
Waarna de tweede vraag gesteld kan worden: als je iets niet kunt, durf je dan om hulp te vragen en bijvoorbeeld voor te stellen dat Den Haag ingrijpt?