Gemeenten moeten ervoor zorgen dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen. De gemeente geeft ondersteuning thuis via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Aldus de website van de Rijksoverheid.
Ook meldt de website dat: Iedere gemeente organiseert de toegang tot ondersteuning op zijn eigen manier. Sommige gemeenten kiezen voor het Wmo-loket. Veel gemeenten kiezen sociale wijkteams waar mensen terecht kunnen met hun hulpvraag. Wat het wijkteam precies doet, verschilt per gemeente.
Twee dagen geleden meldde Caribisch Netwerk dat nieuwe spelregels voor de Vmo ouderen op het eiland hard raken. Zie: https://caribischnetwerk.ntr.nl/2026/07/13/strenge-nederlandse-wet-treft-ouderen-op-bonaire/
Uit het artikel: Vooral in Rincon dreigen tientallen senioren hun vaste dagopvang te verliezen, omdat zij volgens de nieuwe criteria niet langer voor ondersteuning in aanmerking komen.
Zorg en Jeugd Caribisch Nederland (ZJCN) is de uitvoerende partij op het eiland. Zij geeft aan dat de wet correct wordt uitgevoerd. Uiteraard op basis van de nieuwe wettelijke criteria.
‘De gevolgen beperken zich niet tot de dagopvang. Meer ouderen verloren na een herbeoordeling ook hun maaltijdvoorziening, vervoer naar medische afspraken of andere vormen van ondersteuning’ – Nathaly Evertsz – Caribisch Netwerk.
Dag in, dag uit worden we gewezen op de kreet Comply or explain. Een term die blijkbaar niet in het Nederland of Papiaments leverbaar is, maar vertelt dat: ‘Alle Europees-Nederlandse regelgeving is van toepassing in Caribisch Nederland (hierna: CN), tenzij er gronden zijn om dat niet te doen.’
Al hebben de lokale bestuurders tegenwoordig de handen vol aan zichzelf, is het te hopen dat ze vandaag of morgen een half uurtje hun verstand gebruiken en explainen dat die nieuwe regels niet passend zijn voor het eiland.
Waardoor morgen of overmorgen al die senioren in Rincon weer naar dagcentrum Cocari kunnen gaan.
Mevrouw Evertzs beschrijft de activiteiten in dat centrum al in de verleden tijd:
‘Voor veel ouderen was dagcentrum Cocari jarenlang veel meer dan een plek voor activiteiten. Het was een ontmoetingsplek waar vriendschappen ontstonden, gezamenlijk werd gegeten en sociaal isolement werd voorkomen.’
Die ruziënde lokale bestuurders moeten zich schamen. Doodschamen.