‘Waar je tegenaan kunt lopen als je hier lesgeeft’, vertelt de oud-onderwijzeres, ‘laat een simpel voorbeeld zien. In een verhaal dat ik voorlas aan de tweede klas komt een moeder voor die als het eten klaar is, vanaf de flat naar beneden roept dat de kinderen binnen moeten komen.’ ‘De klas werd lacherig, onrustig. Waarom? Hier is een flat het… Read more »
Ikki stuurt en lacht en praat. Hij kent iedere steen, elke hobbel en alle bochten in de weg. ‘De Bonairiaan blaft graag. Hij is net als de hond. Die eet geen gras, maar als hij geiten gras ziet eten, blaft hij hard.’ Ikki lacht. ‘Begrijp je wat ik bedoel?’ Zijn rechterwijsvinger hangt even streng in de lucht. ‘Wij moeten niet… Read more »
Mijn eerste kennismaking met Ikki’s eiland was niet om over naar huis te schrijven. Op mijn achtste verjaardag kreeg ik het album Naar ‘de West’, een plaatjesboek uit 1955 over de Nederlandse overzeese gebiedsdelen. ‘Net als vijf en twintig en driehonderd jaar geleden speelt het leven zich in kleine verhoudinkjes af. Ik weet niet of men hier van een idylle… Read more »
De horzel van het koninkrijk Aristoteles noemde Athene een paard en waarschuwde de regering van die stad dat hij als een horzel de heren zou blijven lastigvallen. En dat doen (ex-) koloniën ook. Ze blijven hun moederland aan een moeizaam onderdeel van de geschiedenis herinneren. Maart 2015. De komende maanden ga ik me buigen over de stand van zaken op Bonaire;… Read more »